Bunu çok duyuyorum.

BU KADAR ÖĞRENCİ KOÇUNUN ARASINDA NASIL FARKLILAŞACAĞIM?”

“Artık o kadar çok öğrenci koçu var ki, farklılaşmak neredeyse imkânsız.”

Ama bir düşünün…

Herkes;

“Öğrenci koçluğu yapıyorum.”

“Haftalık program hazırlıyorum.”

“Ders takibi yapıyorum.”

“Motivasyon çalışıyorum.”

“Deneme sonuçlarını takip ediyorum.”

diyorsa…

Veli sizi neye göre ayırt edecek?

Ayırt edemiyorsa geriye ne kalıyor?

Fiyat.

Sonra biri 1.500 diyor.

Diğeri 1.250.

Bir başkası 1.000…

Ve biz;

“Piyasada çok fazla öğrenci koçu var.”

diyoruz.

Belki de problem koç sayısının fazla olması değildir.

Herkesin birbirine çok benzemesidir.

Farklılaşmak için yeni bir koçluk yöntemi icat etmeniz de gerekmiyor.

Aynı işi farklı bir şekilde yapmanız gerekiyor.

Örneğin;

Herkes “Öğrenciyi takip ediyorum.” diyorsa,

siz öğrencinin akademik, davranışsal ve duygusal gelişimini ölçüp görünür hale getirebilirsiniz.

Herkes “Veliye bilgi veriyorum.” diyorsa,

siz gelişimi profesyonel bir raporla gösterebilirsiniz.

Herkes elindeki araçlardan birini seçiyorsa,

siz hangi durumda hangi araçla ilerleyeceğinizi belirleyen bir sistemle çalışabilirsiniz.

İşte farklılaşma bazen tam olarak budur.

Yeni bir şey icat etmek değil.

Herkesin yaptığı işi, herkes gibi yapmamak.

Ve bence asıl soru şu:

“Bu kadar koçun arasında nasıl farklılaşacağım?” değil.

“Ben koçluğu diğerlerinden farklı nasıl yapacağım?”